Piszemy o twórczości Erny Rosenstein w najnowszym numerze Czas na Wnętrze 10/17.

W najnowszym październikowym numerze Czas na Wnętrze (10/17), prezes zarządu Ewa Szok, pisze o twórczości Erny Rosenstein. Tekst poniżej:

„Miłośnikom surrealizmu polecamy uwadze niezwykłe prace Erny Rosenstein, które oferujemy na aukcjach w Domu Aukcyjnym Libra oraz w sprzedaży pozaaukcyjnej w trybie Private Sale (www.artlibra.pl).

Erna Rosenstein to artystka, która, choć w pewnym momencie zapomniana przez historię sztuki, dzisiaj już w pełni istnieje w świadomości Polaków, a proces przywracania pamięci o niej i odkrywania jej twórczości przez kolekcjonerów i kuratorów nadal trwa, co skutkuje kolejnymi wystawami i wzrostem zainteresowania jej pracami na aukcjach.

Erna Rosenstein urodziła się w 1913 roku we Lwowie. Była malarką, rysowniczką i poetką. Jej twórczość określa się jako „surrealistyczną”, sama artystka tego określenia nie lubiła. Studiowała w Wiedniu oraz w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Związana z Grupą Krakowską i kręgiem Tadeusza Kantora, przyjaźniła się z Mironem Białoszewskim i była niezwykle barwną postacią. Jej oryginalność wyrażała się nie tylko w rysunkach, obrazach i wierszach, ale także w tworzonych przez nią surrealistycznych przedmiotach, takich jak np. telefon z gęsimi łapkami czy biżuterii własnego wyrobu jak choćby naszyjnik z łyżeczek, który nosiła. Na jej artystyczną wrażliwość w dużym stopniu wpłynęła Międzynarodowa Wystawa Surrealizmu, którą odwiedziła w 1937 roku w Paryżu.

Chociaż w Polsce nie istniał zorganizowany ruch surrealistów, jak we Francji czy Czechosłowacji, w jej niezwykłej twórczości można odnaleźć wpływy i analogie zarówno z bliskiego środowiska Grupy Krakowskiej oraz międzynarodowych twórców. Jej obiekty – podobnie do asamblaży Kantora – zaczarowują codzienność, wynoszą zepsuty przedmiot na piedestał, ukazują tropioną przez surrealistów cudowność dnia powszedniego. Oniryczne, abstrakcyjne, czasem także niepokojące i mroczne kompozycje na rysunkach i obrazach zbliżone są do klimatów Jonasza Sterna i Marii Jaremy.

We wczesnych pracach uwidacznia się m.in. wpływ katalońskiego artysty Joana Miró, odwołującego się do poetyki „powrotu do dzieciństwa”. Jego sztuka to przede wszystkim operowanie uproszczonymi formami, fantazyjnymi strukturami, żywymi kolorami przypominającymi rysunki dziecięce. Wizja artystyczna Joana Miró jest podobna do koncepcji sztuki Erny Rosenstein: „Każde dziecko jest artystą. Każde ma ochotę malować, śpiewać. Gdy dorośleją, tracą to wszystko. Trzeba umieć te skłonności rozwinąć, żeby były żywe. Gdy byłam dzieckiem, chciałam malować, interesowały mnie różne baśniowe rzeczy.”

Interesowało ją również badanie struktury i faktury obrazu. W pracach artystka przybliża w sposób wizualny to, co jest jej bliskie, osobiste, co wyrasta z intymnych fantazji i snów, nadziei i tęsknot. Stosując rozlewające się plamy barwne początkowo, skupia uwagę widza na samej powierzchni obrazu, by następnie otworzyć mu drzwi do swojego intymnego świata”.

Pełen artykuł do pobrania poniżej:

Sztuka kupowania sztuki, Czas na Wnętrze, 10/17.

Kontakt:

Libra Dom Aukcyjny

ul. Emilii Plater 49 XIII p.
00-125 Warszawa

Newsletter

Subskrypcja katalogu