Numer katalogowy: 34

Ryszard Grzyb(ur. 1956)

Rozmowa z kwiatem, 1987

akryl, płótno; 116 × 116 cm sygnowany na odwrocie: „RYSZARD | 1987 GRZYB | ROZMOWA Z KWIATEM | DLA GIOVANNIEGO | 4.06.’87”

Wystawiany:

  • Avanguardia polacca. Esposizione dell’arte indipendente polacca, Centro Direzionale Colleoni, Agrate Brianza, 1987

Reprodukowany:

  • W. Skrodzki, A Casaccio. Memorie ed immagini di alcuni eventi dell’arte polacca dalla meta degli anni’50 ad oggi, Gdańsk 2014, s. 196.

Estymacja: 70 000–90 000 zł ●

Cena wylicytowana: 45 000 zł

Malarstwo jest magią. Jest małą magią. Malarstwo jest działaniem pozwalającym dojść do prawdy, pozwalającym dojść do siebie, poznać samego siebie, a tylko to jest naprawdę ważne – bo poznając siebie, poznaję życie – Ryszard Grzyb

Malarz, poeta, projektant graficzny. W 1976 roku rozpoczął studia malarskie w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Po przeprowadzce do Warszawy od 1979 kontynuował je w Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 1981 uzyskał dyplom w pracowni profesora Rajmunda Ziemskiego.

Już na trzecim roku studiów we Wrocławiu jego malarstwo zdominowały kompozycje neoekspresjonistyczne. Chciał tworzyć prace ekspresyjne w formie – takie, w których ekspresja wyraża jego egzystencjalne przeżycia. W trakcie studiów w Warszawie nawiązał kontakty z przyszłymi członkami Gruppy, którą współtworzył w latach 1983–89. Według pozostałych artystów z Gruppy pojawienie się Grzyba na warszawskiej ASP było momentem przełomowym dla kształtowania się owego ugrupowania – wniósł dzikość, żywiołowość, humor. Większość wczesnych prac, tzw. „papiery” (1983–1987) malowana była temperą na kartonie. Charakteryzowała je ostra kreska, żywa kolorystyka i deformacje postaci.

Z jednej strony wątki poruszane w obrazach Grzyba odwołują się do zagadnień filozoficzno-literackich lub kultury Europy i Wschodu, z drugiej obecne są elementy groteskowe, nawiązujące do obscenicznych zachowań seksualnych lub skatologii. W ten sposób Grzyb, jak ujęła to Anna Maria Leśniewska, „otwiera przed widzem wielowymiarową krainę, gdzie trywialność istnienia splata się z poezją życia”. Malarstwo Grzyba cechuje bowiem myślenie poetyckie. Artysta posługuje się skrótem, absurdem, odwołuje się do abstrakcyjnego i inteligentnego poczucia humoru, gra skojarzeniami. Twórczość poetycka i wizualna przenikają się, co widać choćby w rozbudowane tytułach prac z wcześniejszych okresów. Mimo wielowarstwowości obrazy Grzyba nie opowiadają historii. Są raczej symbolami lub znakami związanymi z miłością, walką, samotnością, transcendencją, filozofią i fizjologią. Krzysztof Stanisławski porównuje je do ideogramu, ponieważ są maksymalnie skrócone, skondensowane – z reguły przedstawiają jedną lub dwie postacie, uproszczone tło i rekwizyty.

Prace malowane na płótnach są odmienne stylistycznie od prac na papierze, kompozycja jest bardziej dopracowana, artysta skupia się na formie – oddziaływaniu kolorów i kształtów. Rezygnuje z wyszukanych, wieloznaczeniowych tytułów. Dzieła stają się mniej brutalne, a bardziej wyrafinowane i dekoracyjne. W tę tendencję wpisuje się także prezentowany obraz Rozmowa z kwiatem, 1987 Użycie barw jest wręcz fowistyczne, jaskrawa kolorystyka nie próbuje naśladować rzeczywistości, a służy do odzwierciedla emocji.

ul. Złota 48/54
00-120 Warszawa
budynek Hotelu Mercure
(wejście od pasażu za budynkiem „Złota 44”)