Numer katalogowy: 4

Louis Marcoussis(1878 –1941)

Gitara 1920

gwasz / papier żeberkowy, tektura
31,9 × 48,9 cm
45 × 62 cm (tektura)

sygnowany p.g.: MARCOUSSIS; na odwrociu nalepka Gres Gallery

Proweniencja:

  • Kolekcja Chester Dale, Waszyngton
  • Kolekcja J. Wanamaker, Waszyngton
  • Gres Gallery, Nowy Jork, Waszyngton
  • Praca posiada ekspertyzę chemiczną potwierdzającą autentyczność pracy, autorstwa prof. dr. hab. Dariusza Markowskiego i opinię dr Barbary Brus-Malinowskiej.

Estymacja: 180 000 – 200 000 PLN

Cena wylicytowana: Dostępny w ofercie poaukcyjnej

Louis Marcoussis, właściwie Ludwik Kazimierz Markus – polski malarz
żydowskiego pochodzenia, przez większą część życia tworzący w Paryżu.
Pochodził ze znanej, zamożnej rodziny warszawskich zasymilowanych
Żydów. Po krótkim okresie studiów prawniczych, porzucił je na rzecz nauki
malarstwa na ASP w Krakowie pod kierunkiem Jana Stanisławskiego i Józefa
Mehoffera. W 1903 roku, wyjechał do Paryża i osiadł na Montparnassie –
dzielnicy szczególnie lubianej przez polską bohemę. Ciągle jednak pozostawał
pod wpływem stylu swoich krakowskich nauczycieli. Na emigracji zmagał
się z kryzysem twórczym, zarabiał na życie, tworząc prasowe karykatury.
Około roku 1910 poznał poetę i teoretyka sztuki Guillaume’a Apollinaire’a,
a za jego sprawą także Picassa, Braque’a i Grisa, i już wkrótce wraz z nimi
współtworzył ścisłe grono twórców nowego awangardowego nurtu – kubizmu,
który zrewolucjonizował dotychczasową historię sztuki.
Około roku 1920 artysta wykonał kilka gwaszy i obrazów olejnych w typie
tradycyjnych martwych natur poddanych kubistycznej metodzie malarskiej
analizy. Podobnie jak u Picassa czy Braque’a, rekwizyty jego obrazów stanowiły
przedmioty codziennego użytku: karty do gry, gazety, naczynia i – jak
w tym przypadku – instrumenty muzyczne. Tytułowy przedmiot został,
zgodnie z metodą kubizmu analitycznego, rozbity na części składowe, ujęte
z różnych perspektyw. Oprócz mistrzowsko zbudowanej kompozycji, szczególną
uwagę zwraca użycie przez artystę kolorów. O ile „klasyczny” kubizm
operował na ogół zgaszoną paletą barw ziemi, tak Marcoussis w swoich
pracach chętnie wykorzystywał jasne, jaskrawe odcienie, wibrujące w oku
dzięki kontrastowym zestawieniom.

„Marcoussis jest wierny estetyce kubizmu. Kubizmu, który
przedstawia i przywołuje, kubizmu subtelnych, intelektualnych
i sensualnych transpozycji, w którym ważną rolę odgrywa
światło.”
C. Fegdal, Marcoussis, „La Semaine à Paris” 1930, nr 444, s. 9;
cyt. za: Między Montmartre’em a Montparnasse’em, red. zbior.,
Katowice 2017, s. 36.

ul. Złota 48/54
00-120 Warszawa
budynek Hotelu Mercure
(wejście od pasażu za budynkiem „Złota 44”)